~ schoffie′s nature ~ Johan van der Wielen

25 jul. 2010 ~ Ardennese zomer

Met nog 3 uur voor vertrek, alle rugzakken en tassen ingepakt en terwijl de dames nog liggen te slapen vind ik eindelijk de tijd om een nog column te schrijven.

Vorige week ben ik nog een paar dagen in de Ardennen geweest. Doel waren de bevers. Wie mijn column van 29 okt. 2009 nog kan herinneren weet dat ik toen al bij deze bever familie op bezoek ben geweest om te kijken en oriënteren. Mei t/m juli zijn echter de beste maanden om bevers te observeren en fotograferen en zodoende ben ik nu 3 dagen naar het zuiden gegaan voor twee avonden wachten aan de rand van het water bij de beverburcht. Zeker de eerste avond was zeer succesvol, en dat is eigenlijk jammer. Niet alleen is een eerste avond vooral bedoeld om je te oriënteren en het gedrag van de dieren te observeren maar ook zijn de volgende avonden, wanneer je de beste plekken weet en weet wat je kan verwachten en daardoor betere plannen kan maken, zo teleurstellend na zo'n geweldige eerste avond. De bevers kwamen voor de schemer te voorschijn, zonder enig geluid en zonder enige rimpeling zie je dan ineens een boomstam van een meter in het water liggen met twee kleine kraaloogjes die de omgeving in zich opnemen. Soms drijft hij langzaam verder maar af en toe verlaat hij met groot gevoel voor dramatiek met een enorme plons en mep van de staart het toneel de diepte in. Uiteindelijk met maar één doel... over de dam te klimmen op weg naar de rest van de rivier, om voor zonsopkomst weer terug te keren naar de enorme burcht!

Maar ook overdag wil je wat en één van de plekken die nog op mijn lijstje stond waren de Hoge Venen (of 'Hautes Fagnes') in het noord-oosten van La Belgique. Ik herinner mij nog steeds dat ik als kind met mijn vader hiernaar toe ben gegaan en uren (voor mijn gevoel dan) heb gezworven over de vlakte van plankieren. Dit beeld is nooit meer weggegaan en ik moest er wee naar op zoek. De Hoge Venen is een hoogveenafzetting omringd door bos, de hoogvlakte kenmerkt zich door waterplasjes, drassig veen, weinig bomen en een enorme diversiteit aan flora en fauna. Om het gebied te doorkruisen zijn er plankierpaden gemaakt en een voorzichtige stap ernaast geeft ook meteen de noodzaak ervan aan. Buiten de plankieren is het niet beloopbaar. Mijn fotografisch doel was het weergeven van de enorme uitgestrektheid ervan.. het gevoel dat de vlakte eindeloos is en dat overal veen is... zover het oog kan reiken.

En met beelden van deze laatste korte doelgerichte trip laat ik jullie een poosje alleen. Over 2,5 uur vertrekken wij naar Brussel om via Cairo naar Nairobi te vliegen. Samen met Sandra en de kleine meid ga ik 5 weken naar Kenia. We beginnen met een 10 daags Scouting kamp (de World Moot) waar we overlevingsactiviteiten met deelnemers gaan doen. Daarna gaan we 10 dagen vrijwilligerswerk doen bij een weeshuis om de laatste periode erop uit te trekken in de diverse nationale parken op zoek naar alle prachtige Afrikaanse dieren als olifant, giraf en leeuw. En dus met de beelden van de Ardennen laat ik jullie voorlopig achter... om terug te komen met hopelijk nog meer foto's

Hoge Venen; Hautes Fagnes; High peat-moor